دوزخ اما سرد

با اینکه چیزه زیادی ازش نمی دونم، ولی وقتی صبح شنیدم که دیگه تو این دنیا نیست حالم گرفت!

اوریانا فالاچی آدم بزرگی بود، روح بزرگی داشت و همچنین دل بزرگی!

با همین چند تا کتابی که ازش خوندم می تونم افکارشو لمس کنم.

اصولاً آدمای بزرگ تاثیرات عمیقی رو آدم می ذارن، فالاچی هم جزو این دسته ست.

پیشنهاد می کنم "نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" را حتماً بخونید!

عیدتون مبارک!

خدایا می خوام باهات حرف بزنم! می خوام باهات درد دل کنم! ولی نه مثل همیشه، نه مثل بقیه.

 می خوام بگم دوستت دارم! می خوام بدونی که همه چیم تویی.

 ما آدما عادت داریم همیشه ناشکری کنیم. قدر چیزایی که داریمو ندونیم. ولی من می گم اگه کاری که می خوام نشد حتماً تو نخواستی پس مصلحت اینه.

تو دوست داشتی که منو خلق کنی، پس من مال توام! چطور می تونم از چیزایی که بهم می دی گلایه کنم؟!

خدایا می دونم که دوسم داری چون خواستی که مال تو باشم. همونجوری که ما آدما وقتی چیزی رو دوست داریم می خوایم که مال خودمون باشه، اگه خریدنی باشه می خریمش اگر هم نه هر کاری می کننیم تا بدستش بیاریم!!

پس تو دوسَم داری، همین برام کافیه! خدای زیبای من شکرت می کنم به خاطر همه چی.

خدایا دوسِت دارم. 

همش تقصیره مده دیگه! از بس که هر روز یه مدله جدید میاد به بازار!!!

سبز باش. رشد کن. مثل بوته گوجه فرنگی! آره، مگه چی میشه؟!

اولش یه ساقه نازکه. بعد، بزرگ می شه. سبز می شه. گوجه فرنگی های سبز می ده. اونارو قرمز می کنه. پس قدرت داره! البته قدرتش از یه جای دیگه ست! هممون خوب می دونیم.

به هر حال اون خواسته که اینجوری شده، چرا ما نخوایم؟

می تونیم قدرت داشته باشیم. سبز بشیم. رشد کنیم. بزرگ شیم. از توانایی هامون استفاده کنیم. مطمئن باشین مثمر ثمر می شیم، عین بوته گوجه فرنگی!

می گن به هر چی که زیبا بنگری، زیبا به نظر میاد. پس بوته گوجه فرنگی هم قشنگه. مهم اینه که ازش درس بگیریم! می گی نه؟! امتحان کن!